| Afbeelding/foto |
 |
|
29-08-2011 - De mensheid en de Aarde
Ik maak me zorgen, om de wereld en toch ook niet.
Al de veranderingen die we nu tegemoed gaan in de wereld zijn nodig en onoverkombaar. Niet zozeer dat ze nodig zijn, alsin straf voor de mensheid, maar als resultaat van hoe wij zijn om gegaan met de Aarde in het totaal.
Ik vermoed dat er grote veranderingen op komst zijn, waarvan de laatste decenia het meeste wijst op wat komen gaat.
Ik weet niet zeker of dat gepaard gaat met hele grote rampen en veel slachtoffers of dat het gestaag nu zo doorgaat, wat ook al verschrikkelijk genoeg is.
Het is in iedergeval nodig, dat de Aarde zich aanpast, om behoud te verkrijgen.
Moeten wij hier ons schuldig over voelen?....
Dat ligt eraan in welke context je die schuld plaatst. Ik denk dat we met ze alle in de war zijn en niet goed weten wat nou eigenlijk goed voor ons is. Simpelweg, omdat de -die wij als autoriteiten- beschouwen, ons leerd: Dat wat we hebben niet goed genoeg is. Dit zinnetje is voor mij de directe vertaling voor, al het gene wat de maatschappij produceerd en waarvan we last hebben.
Door al de (Bij)produkten die de maatschappij voortproduceerd. Zijn we onder zulke spanning gaan staan, dat we langzaam worden verdreven, ver van ons natuurlijk innerlijk zelf. Dit zorgt voor conflict in ieder van ons, ook al hebben we dat niet altijd door.
Aan het eind van de afstand tussen de huidige collectieve toestand van de maatschappij(of mensheid in geheel)en de natuurlijke toestand, die liefde is, in al zijn verschillende vormen, die duid ik aan als ziekte. Ziekte in deze zin, is een manier van dysfunktioneren, wat misschien wel bij alle ziektes zo is.
Kunnen we het onszelf dan kwalijk nemen dat de wereld er zo bij staat?. Zou je iemand met schizofrenie kwalijk nemen dat hij/zij zijn ziekte heeft opgelopen, of iemand met een gebroken been?
Neen. We zouden kijken hoe we dat op kunnen lossen!
Schuld is er in dit geval dan ook niet bij, we zijn collectief ziek. We moeten pas schuld bij ons zelf zoeken, als we niet meehelpen aan een oplossing. In het verleden graven, wat we mis hebben gedaan kan voor inzicht zorgen, maar ook dit werkt te weinig omdat we ziek zijn. Het dringt niet tot ons door als mensheid.
Laten we daarom ook zorgen dat we goed voor ons zelf gaan zorgen. Dicht bij ons zelf gaan staan en kijken wat ons helpt als individu. Transformeer je zelf tot een mens die de Aarde en de mensheid ''waardig'' is, dan kan je langzaam, de mensen om je heen, indirect of direct motiveren ook wat te gaan doen en onderdeel van het medicijn zijn wat de Aarde en mensheid heelt.
Gepost door: Paradox1122 op 29-08-2011 om 21:06
|
|
|